Terug naar het beginscherm            
Actueel  >  Nieuws  >  Nieuwsberichten

Waardevolle studiedag met Mark Mieras

Waardevolle studiedag met Mark Mieras

woensdag 2 december 2015/Categorieën: Verslag

Op de tweede studiedag van dit schooljaar liet het team zich inspireren door Mark Mieras. Mark is theoretisch natuurkundige en wetenschapsjournalist met een fascinatie voor de werking van de hersenen. Maar Mark is ook een dyslect die op het juiste moment de juiste juf op zijn pad trof. Hij kon niet goed spellen, maar kon wel aardig vertellen. Zijn juf besloot het accent op dat laatste te leggen. Zo kon het zijn dat hij jaren later een team bevlogen onderwijzers een waardevolle studiedag bezorgde.

Met elkaar onderzochten we de vele wegen die naar goed onderwijs leiden. We leerden hoe jonge hersens nieuwe verbindingen maken vanuit voortdurend voorspellen en vervolgens de uitzondering signaleren. Mark liet zien hoe baby’s opbloeien bij die uitzondering; hoe dan het spelen en dus het leren begint. Hoe anders is dat bij veel volwassenen, die in de regel vaak verkrampen als het ongemakkelijk wordt, bijvoorbeeld vanuit de angst om te falen. Mark wees ons op het groene lampje dat je aan kunt zetten om zo open te staan voor het onbekende; het durven niet te weten. We leerden hoe belangrijk het is een cultuur te scheppen waarin fouten maken een vanzelfsprekend onderdeel van het leren is, want ín de mislukking schuilt het leermoment.

Plezier is een voorwaarde om tot leren te komen. Dat weten we allemaal. Daarom is Plezier ook één van onze kernwaarden, maar hoe integreren we dat in ons onderwijs? Durven we het programma los te laten om meer ruimte voor plezier te maken? Einddoelen kunnen van nut zijn, maar je er blind op staren, kan belemmeren dat je geniet van het onderweg zijn. Doelen kun je ook bereiken als je ze loslaat.

Kinderen leren vooral van dóen, van proefondervindelijk leren. Spelen is dé manier die de natuur voor leren bedoeld heeft. Dus ja, onderwijs moet leuk zijn en nee, de focus moet niet uitsluitend liggen op dat wat er niet goed gaat en daar waar je naartoe wilt.

Dat is lastig in een maatschappij die scherp de focus op resultaat heeft, waar je voortdurend langs de lat gelegd wordt, gemeten om te zien of je door mag naar het volgende lopende bandje; op in de vaart der volkeren!

Op zoek naar de balans dus. Naar de balans én naar het vuur; het vuur waar Mark over vertelde, dat sluimert in je buik en dat oplaait als je plezier maakt. Want als jij de passie in je draagt, dan draag je die ook uit en zo ontstaat de ruimte voor het magische moment van acute besmetting.

Durf te delen wie je bent, benut je passie en je talenten en wees daar trots op, zo was de boodschap. Het team luisterde aandachtig en nam betrokken deel aan de gedachtenexperimentjes en schrijfopdrachten. Mark vertelde ons dat wij de kroonjuwelen van de school zijn. Dat voelde voor mij wat onwennig. Maar na de derde keer, begon ik de vergelijking te begrijpen. Want als wíj werkelijk schitteren, kunnen we ieder kind in al zijn of haar facetten in het juiste licht zetten en laten stralen. En daar is het ons allemaal om te doen, dat werd me op deze studiedag wederom duidelijk.

Zonder de focus erop te leggen bereikte Mark mijns inziens glansrijk zijn doel; nu kunnen we morgen beter zijn dan gisteren.

De rest van de dag stond in het teken van bewegen en samen plezier maken. Dat is, met dank aan meester Bernard, uitstekend gelukt. En dat ik niet in het winnende team zat, geeft niks, want in de mislukking zit het leermoment en incasseren is daar een wezenlijk onderdeel van. Ik trek mij terug en lik mijn wonden. Gefeliciteerd team blauw!